Vətən sevgisi insanın varlığında ən uca duyğulardan biridir. Bu sevgi elə bir gücdür ki, o, bəzən bir xalqı tarix səhnəsində dirildir, bəzən də bir milləti əbədiyaşar edir. Azərbaycan xalqının tarixində 8 noyabr Zəfər Günü məhz bu əbədiyaşarlıq fəlsəfəsinin, azadlıq eşqinin və qəhrəmanlığın təntənəsidir.
2020-ci ilin noyabrında əldə edilən böyük Qələbə yalnız torpaqlarımızın azad olunması deyil, eyni zamanda xalqımızın qürurunun, milli ruhunun, birliyinin və dövlətinə sədaqətinin simvoluna çevrildi. 8 noyabr Azərbaycan tarixinin ən şərəfli səhifələrindən biri oldu – bu səhifə şəhidlərimizin qanı ilə yazıldı, qazilərimizin cəsarəti ilə möhürləndi.
Bu zəfərin arxasında dayanan qüdrət bir xalqın azadlıq sevgisidir. Bu sevgi minlərlə igid oğulun ürəyində yanıb, onları Vətənin müdafiəsinə səsləyib. Onlar üçün Vətən sadəcə doğma torpaq deyil, müqəddəs bir dəyər idi. Məhz buna görə də, onlar canlarından keçməyi həyatın sonu yox, şərəfli bir başlanğıc saydılar.
Şəhidlik – bu xalqın tarixində ən ali məqamdır. Hər bir şəhidin adı bu torpağın yaddaşına əbədi həkk olunub. Onlar Vətənin əbədiliyini öz canları ilə təmin etdilər. Onların hər biri bizim üçün azadlığın simvolu, cəsarətin və vətənpərvərliyin zirvəsidir. Məhz bu səbəbdən 8 noyabr təkcə bir tarix deyil – bu gün xalqımızın ruhunda yaşayan müqəddəs bir duyğunun təcəssümüdür.
Əbədiyaşarlıq fəlsəfəsi məhz bu anlayışdan doğur. İnsan doğulur, yaşayır, ölür – amma Vətən uğrunda canından keçən şəhidlər ölmür. Onlar zamanın fövqündə, xalqın yaddaşında, dualarda və qürurla səsləndirilən hər bir addımda yaşayırlar. Onların ruhu Azərbaycanın azad göylərində, şəhid məzarlarının üstündə dalğalanan üçrəngli bayrağımızda yaşayır.
Bu gün biz Zəfər Gününü qeyd edərkən yalnız keçmişi xatırlamırıq, həm də gələcəyə olan inamımızı bir daha təsdiqləyirik. Çünki bu zəfərin təməlində xalqımızın birliyi, dövlətimizin gücü və Ali Baş Komandanın uzaqgörən siyasəti dayanır. 44 gün davam edən Vətən müharibəsi təkcə bir hərbi qələbə deyil, həm də milli ruhun təntənəsi idi.
Bu gün Azərbaycanın hər guşəsində 8 noyabrın sevinci ilə yanaşı, şəhidlərin ruhuna ehtiram da duyulur. Hər bir şəhid ailəsinin gözlərində həm qürur, həm kədər, həm də müqəddəs bir rahatlıq var – çünki onların övladları, ataları, qardaşları Vətənin azadlığı uğrunda şəhid olub. Onların hər biri bu torpağın azad sabahı, müstəqil gələcəyi üçün can verdi.
Azadlığa könül verən bu sevdadan dönən deyil. Bu sevda min illərin dərinliklərindən gələn milli dəyərlərin, vətənpərvərliyin və iman gücünün məhsuludur. Hər bir Azərbaycan vətəndaşı bu sevdanın daşıyıcısıdır. Bizim azadlığımız, bayrağımız və torpağımız şəhidlərin canı bahasına qazanılıbsa, onu qorumaq da bizim borcumuzdur.
8 noyabr həm də gənc nəslə bir mesajdır – bu Vətən sizə şəhidlərin mirasıdır. Onların qanı ilə sulanmış torpaqlarda gül bitir, həyat davam edir, amma bu azadlığın dəyəri heç vaxt unudulmamalıdır. Gənclərimiz bu tarixi yaddaşla böyüməli, Vətənə sevgi və sədaqət hissini həyatlarının ayrılmaz hissəsinə çevirməlidirlər.
Bu gün 8 noyabr Zəfər Günü təkcə bayram deyil, həm də and günüdür. Biz bu gün şəhidlərimizin ruhu qarşısında baş əyir, onların başladığı müqəddəs yolu qoruyacağımıza söz veririk. Qələbə gününün mənası yalnız sevinclə deyil, həm də məsuliyyətlə ölçülür.
Əbədiyaşarlıq fəlsəfəsi bizə öyrədir ki, xalqın qəhrəmanları ölmür, onlar hər gün xalqın ruhunda yenidən doğulur. Onlar hər səhər bayrağımız dalğalananda, hər dəfə “Qarabağ Azərbaycandır!” sədası səslənəndə yaşayırlar.
Azadlıq bir sevda, Vətən isə o sevdanın ən ali ünvanıdır. Bu sevdadan dönən deyil, çünki bu sevda həm tariximizdə, həm qanımızda, həm də gələcəyimizdə yaşayır. Şəhidlərimizin ruhu qarşısında bir daha deyirik: Sizin canınızı qurban verdiyiniz Vətən əbədi azad, Azərbaycan isə əbədiyaşar olacaq! Şəhidlərimizin ruhu şad olsun!

PS: Bu gün həm də torpaqlarımızın azadlığı uğrunda sağlamlıqlarını itirən qazilərimizin bayramıdır. Sizlərə hörmət və ehtiramımız sonsuzdur. Hər biriniz var olun. Allah sizləri qorusun.

Hürü Hacızadə
Yazıçı-publisist

Rizvan Əhmədli
“Qızıl qələm” mükafatı laureatı